Górowanie nad innymi
Podobnie tendencja do górowania albo do ulegania, przy pewnym stopniu napięcia, ułatwia organizację społeczną i staje się podstawą kontaktów społecznych wspierających proces socjalizacji. Nie jest obowiązkiem psychologii wychowawczej klasyfikowanie wszystkich tych tendencji, układanie ich w hierarchię i śledzenie stopnia ich "pierwotności" czy "pochodności". Ale wychowanie musi liczyć się z ich istnieniem i musi starać się wykorzystać je świadomie do swoich celów. Musi ono starać się w miarę potrzeby wzmacniać je lub osłabiać, musi usiłować zrobić z nich "nosicieli" wychowawczych stosunków. Wychowawca pobudza słabą ambicję danej jednostki, aby skłonić ją do pracy nad sobą. Tendencje do górowania system wychowawczy usiłuje przetworzyć w wychowawczo płodny stosunek współzawodnictwa. . Trudno dalej przeprowadzić granicę między tendencjami ważnymi z punktu widzenia heteroedukacji a tymi, na których opiera się samowychowanie czy samokształcenie.